"Collaboratie", wat is dat eigenlijk? Het is samenwerking met de vijand en komt in vele vormen voor. Zo had je de Joodsche Raad in de tweede wereldoorlog, die de Joodse Nederlanders bestuurde ten behoeve van de Duitse bezetter, tot ze zelf ook afgevoerd werden in 1943. Maar het verschijnsel doet nog steeds de kop op in de Nederlandse samenleving, zij het nu onder sommige Marokkaanse Nederlanders.
Die "Joodsche Raad" voor Marokkanen, waarmee de Marokkaanse overheid zich structureel mengt in buitenlandse aangelegenheden heet de CCME. Waar vroeger alleen de buitenlandse inmenging bezwaarlijk was zoals de buitenlandse financiers van Wilders dat ook zijn, is lidmaatschap van die organisatie sinds de Arabische lente natuurlijk extra kwalijk geworden, omdat het verbonden is met een misdadig en autoritair regime, geleid door een koning die zijn rijkdommen bij elkaar harkte met de handel in hashiesh en de ergst denkbare corruptie. Al met al een regime waarmee je beter niet samen kunt werken, als je prijs stelt op schone handen.
Maar dat geldt natuurlijk niet voor een Nadia Bouras, Nederlands lid van die Marokkaansche Raad, die het zelfs bestaat om mensen die haar bekritiseren vanwege haar collaboratie met dit misdadige regime "onbeschoft" en "hufterig" te noemen. Ze heeft het dan over bijvoorbeeld een Farid Azarkan, of raadslid Fouad el Haji (PvdA). Zij werd hier overigens pas om bekritiseerd, toen ze de brutaliteit had mee te gaan wandelen in een demonstratie voor democratisering van Marokko, wat natuurlijk op zijn zachtst gezegd een beetje hypocriet is voor een collaborateur. Het is zoiets als in een SS pak meelopen in een demonstratie tegen racisme. Dit ontlokte dan ook (terecht) kritische reacties, uit heel verschillende hoeken.
En dan heb je de poppen aan het dansen, want dan krijg je als criticus de hele collaborerende Marokkaanse gemeenschap over je heen, die natuurlijk moeilijk hun verworven machtsposities en inkomstenbronnen op kunnen geven. Dus zo'n Bouras schakelt dan de bevriende journaliste Hassnae Bouazza in, die voor haar vriendin met gestrekt been alle critici verdacht gaat maken van corruptie, hypocrisie en seksuele agressie. Geen middel wordt geschuwd, geen journalistieke code die ongeschonden blijft, om vrijheidslievende Nederlandse Marokkanen maar zwart te maken.
Overigens is het al jaren glashelder, dat de Marokkaanse overheid op oneigenlijke wijze probeert controle uit te oefenen, al decennialang wordt er een controlepolitiek gevoerd over de Marokkaanse gemeenschap in Nederland. Tijdens het bewind van koning Hassan II ging dat gepaard met intimidatiepraktijken via de beruchte Amicales. Onder het huidige bewind van Mohammed VI wordt een softe strategie gevolgd en ook voor deze nieuwe beïnvloedingstactieken heeft de Marokkaanse gemeenschap meermalen gewaarschuwd. We hebben alvast twee nieuwe "amicales nieuwe stijl" op het netvlies: Nadia Bouras en Hassnae Bouazza. Deze laatste is nu zelfs bezig met het op poten zetten van een lastercampagne tegen Fouad el Haji, omdat ze betrapt werd op laster en leugens. Een beetje "amicale" weet daar wel raad mee: die gaat intimideren.
